Banken spiegelen klant te hoge leningen voor

Hypotheekverstrekkers en tussenpersonen geven klanten via hun websites het idee dat ze veel meer kunnen lenen dan de banken volgens hun eigen gedragscode verantwoord vinden. Als norm geldt een hypotheek die maximaal 4,5 maal het brutojaarinkomen bedraagt. Uit onderzoek van deze krant blijkt dat vrijwel alle verstrekkers via hun rekenmodules een modaal verdienende klant (€30.000 bruto per jaar) in eerste instantie duizenden euro’s meer aanbieden dan volgens de gedragscode is toegestaan. Potentiële klanten zien bij een eerste toets van hun inkomen bij de hypotheekverstrekkers dat zij fors meer kunnen lenen dan zij later krijgen. Uit een vergelijking van elf aanbieders op internet blijkt dat slechts één tussenpersoon onder het zelf opgelegde maximumbedrag blijft (zie graphic).

De Gedragscode Hypothecaire Financieringen geldt sinds 1 januari. Die is door banken in het leven geroepen om te voorkomen dat nieuwe klanten zich in grote schulden steken.

DSB geeft met de rekenmodule op haar site de grootste overschrijding van de gedragscode. Toch stelt DSB zich aan de code te houden.

"Daar staat namelijk in dat we maatwerk moeten leveren en dat er in individuele gevallen van mag worden afgeweken.”

Bij alle banken krijgen geïnteresseerde klanten in een persoonlijk gesprek te horen dat er voorwaarden aan hun hypotheek worden gesteld, waardoor zij vaak niet in aanmerking komen voor de lening die hen op de site middels rekenmodules werd voorgehouden.

"Zo’n rekenvoorbeeld op de site zegt niets”, geeft een woordvoerder van MoneYou toe. Er wordt echter met klem tegengesproken dat de gunstige rekentools bedoeld zijn als lokkertje. „Wat iemand daadwerkelijk krijgt, is afhankelijk van het gesprek dat onze medewerker met de klant voert.”

Misleiding

"Als aanbieders klanten meer voorspiegelen dan ze later krijgen, houden de hypotheekverstrekkers zich niet aan de gedragscode”, reageert de Autoriteit Financiële Markten (AFM). „We zullen dan zeker gaan kijken of er van misleiding van klanten sprake is.”

De toezichthouder constateert al wel dat de hypotheekverstrekkers hun ’zorgplicht’ voor klanten niet nakomen als er zulke grote verschillen zijn tussen de aanbieding via internet en de uiteindelijke hypotheeklening. De financiële waakhond zegt bij overtredingen daarom snel te handhaven en te beboeten.

"De gedragscode van de branche is op zich prima”, reageert de AFM-zegsman. „Maar als nu op websites of in reclame staat dat mensen meer krijgen dan in werkelijkheid gebeurt, zullen we optreden.”

Hypotheekverstrekker Rabobank erkent dat het maximale leenbedrag op haar website hoger is dan de norm van 4,5 maal het brutojaarinkomen. „Dit is wel heel stellig op de site neergezet. De lening is afhankelijk van veel factoren. Wij beoordelen vervolgens op basis van de nettomaandlasten wat iemand netto kan lenen”, aldus de Rabobank-woordvoerder.

Om overcreditering te voorkomen, maken alle banken gebruik van normen die door het Nationaal Instituut voor Budgetvoorlichting (NIBUD) zijn opgesteld voor maximale woonlasten. Inkomen, woonen financieringskosten worden daarbij betrokken.

Prijsvechter Bank of Scotland zegt „witter dan sneeuw” te zijn als het om de norm gaat. Toch behoort zijn eerste aanbieding op internet tot de hoogste. „We geven hier een indicatie”, zegt directeur Frank van Rijn. „Als een goede marktkoopman leggen we de mooiste appels in het zicht. Als je werkelijk wilt lenen, volgen gesprekken volgens de code. Klanten zijn nooit meer dan 35% van hun bruto-inkomen kwijt. In uitzonderingen meer, maar dan onder strenge voorwaarden.”

Volgens de Nederlandse Vereniging van Banken (NVB) worden alle leden apart gecontroleerd. Dit jaar geldt als overgangsperiode. „De code bestaat nog maar sinds januari. Een duidelijk beeld hebben we nog niet”, zegt de NVBwoordvoerder, „al is alle leden duidelijk wat wel en niet mag.”

Bron: http://www.dft.nl/